پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Ranking of Factors Influencing the Implementation of Human Resources Policy with Emphasis on the Civil Service Management Act شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر پیاده‌سازی اجرای خط‌مشی منابع انسانی با تأکید بر قانون مدیریت خدمات کشوری 2 23 144063 10.30507/jmsp.2022.302916.2306 FA میترا محمدزاده کلاتی دانشجوی دکتری، رشتۀ مدیریت دولتی، دانشکدۀ حسابداری و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین، قزوین، ایران. 0000-0002-7805-7766 غلامرضا معمارزاده طهران دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران 0000-0002-8800-0149 محمدجواد کاملی دانشیار، گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم انتظامی امین، تهران، ایران. 0000-0002-7298-5588 میر علی سید نقوی استاد، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران. مصطفی کاظمی استاد، گروه مدیریت،‌ دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران. 0000-0002-5084-5752 Journal Article 2021 09 03 Implementing the human resource policy model in practice presents considerable challenges and requires alignment with legal standards. This study aims to identify and rank factors critical to the effective implementation of the human resource policy model, with a focus on compliance with the Civil Service Management Act. A documentary analysis identified key factors, followed by the use of Fuzzy Delphi and Fuzzy DEMATEL methods to rank their relative importance. The study sample consisted of fifteen senior managers from the Khorasan Razavi Governorate, chosen through convenience sampling. Initially, 33 factors influencing policy implementation were derived from the literature and were subsequently refined to 37 factors through exploratory interviews with experts. The Fuzzy Delphi method identified seven primary factors, and further analysis with the Fuzzy DEMATEL method reduced this to a model of six significant factors: the knowledge and skills of policymakers, managerial instability during execution, implementers’ knowledge and technical skills, a structured monitoring and evaluation system with feedback mechanisms, adequate implementation resources, and the experience of policymakers. پیاده‌سازی الگوی اجرای خط‌مشی منابع انسانی در عمل با مشکلات و موانع فراوانی همراه است. پیاده‌سازی الگوی اجرای خط‌مشی منابع انسانی نیازمند سازگاری با قانون است. هدف از پژوهش حاضر شناسایی و رتبه‌بندی عوامل مؤثر بر پیاده‌سازی الگوی اجرای خط‌مشی منابع انسانی با تأکید بر قانون مدیریت خدمات کشوری است. در این پژوهش، از روش مطالعۀ اسنادی برای شناسایی عوامل مؤثر بر پیاده‎سازی الگوی اجرای خط‌مشی منابع انسانی و از روش‌های دلفی فازی و دیمتل فازی برای رتبه‎بندی عوامل مؤثر بر پیاده‌سازی الگوی اجرای خط‌مشی منابع انسانی استفاده شد. جامعۀ آماری پژوهش مدیران عالی استانداری خراسان رضوی، روش نمونه‎گیری در دسترس و حجم نمونه برابر پانزده نفر است. ابتدا 33 عامل اثرگذار بر پیاده‎سازی الگوی اجرای خط‎مشی منابع انسانی از مطالعات پیشین استخراج شد، در ادامه براساس مصاحبۀ اکتشافی با خبرگان عوامل شناسایی‌ ‏شده جرح‌و‌تعدیل گردید تا 37 عامل اثرگذار بر پیاده‌سازی الگوی اجرای خط‎مشی منابع انسانی شناسایی شود. براساس نتایج روش دلفی فازی، هفت عامل با بالاترین میزان اثرگذاری شناسایی شد و سپس براساس نتایج روش دیمتل فازی یک عامل حذف گردید و الگوی مربوطه با شش عامل با بالاترین میزان اثرگذاری، شامل دانش و مهارت تدوین‌کنندگان خط‌مشی، بی‌ثباتی مدیریتی در اجرا، مهارت‌های دانشی و فنی مجریان، سیستم نظارت و ارزیابی و ارائۀ بازخور، منابع مناسب برای اجرا و تجربۀ تدوین‌کنندگان خط‌مشی، شناسایی شد.

https://www.jmsp.ir/article_144063_24f66a32c29c34b97269cc41a36a350d.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Examining the Impact of New Technology and Artificial Intelligence Development Policies on the Expansion of Macro-Political Strategies with a Focus on General Policies بررسی آثار سیاست‌‌های توسعۀ‌‌ فناوری‌‌های نوین و هوش مصنوعی در گسترش راهبردهای سیاسی کلان با رویکرد سیاست‌‌های کلی نظام 24 47 170911 10.30507/jmsp.2023.388244.2555 FA زهرا شریف زاده دانشجوی دکتری رشته علوم سیاسی ، دانشکده‌ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران 0000-0001-8378-184X امیرهوشنگ میرکوشش استادیار گروه علوم سیاسی ، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران 0000-0002-1068-6494 محمد مهدی حسینی استادیار گروه کامپیوتر، دانشکده‌ فنی ومهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران 0000-0002-5854-0160 Journal Article 2023 03 03 The advancement of emerging technologies stands as a pivotal force in shaping future diplomatic trends and global political landscapes. Given the extensive influence of these technologies on social and political sciences—and on international relations in particular—this study investigates their role in advancing strategic political objectives in alignment with the Iran’s general policy frameworks. The study surveyed a group of PhD level professors and specialists in new technologies and artificial intelligence, employing purposeful sampling until theoretical saturation was reached, resulting in twelve participants. Data were gathered through comprehensive library research, relevant documentation, and a structured Likert-scale questionnaire. Using a descriptive-analytical approach, this research addresses key questions: How do technology development policies influence the expansion of strategic political frameworks? In what ways can these advanced technologies reinforce the political foundations and diplomatic relations of the system? The study's findings indicate that substantial investments by developed nations in new technologies have facilitated a competitive advantage in macro-policy domains, enhancing economic conditions and driving research and development. Thus, emphasizing new technologies within political, economic, and social arenas can significantly strengthen the Islamic Republic of Iran’s influence at both regional and global levels. توسعۀ فناوری‌های نوین پیشران قدرتمند در تحولات دیپلماتیک و روابط سیاسی آیندۀ جهان است. از آنجا که فناوری‌‌های نوین علوم اجتماعی و علوم سیاسی را به‌طور عام و روابط بین‌‌الملل را به‌طور خاص تحت تأثیر قرار داده است، در این مقاله به مطالعۀ این فناوری‌ها در جهت گسترش راهبردهای سیاسی کلان با رویکرد سیاست‌‌های کلی نظام پرداخته شد. جامعۀ آماری پژوهش استادان و متخصصانی بودند که در حوزۀ فناوری‌های نوین و هوش مصنوعی مدرک دکترای تخصصی داشتند. نمونه‌گیری تا اشباع نظری انجام شد و تعداد دوازده نفر نمونه به‌شکل هدفمند انتخاب شد. ابزار گردآوری داده‌‌های تحقیق منابع و اسناد کتابخا‌نه‌ایِ مرتبط با موضوع پژوهش و پرسش‌نامۀ بسته در مقیاس لیکرت بوده است. روش تحقیق توصیفی ـ تحلیلی است. پرسش‌های تحقیق عبارت است از: سیاست‌‌های توسعۀ فناوری چه نقشی در گسترش راهبردهای کلان سیاسی دارد؟ چگونه می‌‌توان از این فناوری‌‌های برتر در جهت تحکیم پایه‌‌های سیاسی نظام و روابط دیپلماتیک بهره گرفت؟ یافته‌‌های تحقیق نشان می‌دهد سرمایه‌‌گذاری کلان کشورهای توسعه‌یافته در فناوری‌‌های نوین سبب دستیابی به مزیت رقابتی در حوزۀ سیاست‌‌های کلان، در مقایسه با سایر کشورهای درحال‌توسعه، شده و در پی آن وضع اقتصادی و توسعه و تحقیق در این کشورها بهبود یافته است. بنابراین توجه به فناوری‌‌های نوین در عرصه‌‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی به قدرت برتر نظام جمهوری اسلامی ایران در سطح منطقه و جهان کمک شایانی خواهد کرد.

https://www.jmsp.ir/article_170911_1ea0067fe852873b1c0a9063a46ef56b.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Design and Validation of an Entrepreneurial Curriculum Model for Secondary Schools Aligned with the General Policies of National Entrepreneurship طراحی و اعتبارسنجی الگوی برنامۀ درسی کارآفرینانه در مدارس متوسطه همسو با سیاست‏های کلی کارآفرینی نظام 48 86 174256 10.30507/jmsp.2023.395118.2571 FA محبوبه جعفرپور دانشجوی دکتری، رشتۀ برنامه‌ریزی درسی، دانشکدۀ‌ علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد، لامرد، ایران 0009-0006-8169-9598 سیداحمد هاشمی استاد گروه علوم تربیتی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لامرد، لامرد، ایران 0000-0003-4191-9673 علی اصغر ماشینچی استادیارگروه علوم تربیتی،دانشگاه ازاد اسلامی واحدلامرد ،لامرد ،ایران 0000-0002-1333-7468 Journal Article 2023 04 29 This research proposes a precise model for an entrepreneurial curriculum in high schools that aligns with the broader entrepreneurship policies of the educational system. The study is descriptive in terms of data collection and employs a mixed-method approach (qualitative-quantitative) for analysis. In the qualitative phase, meta-synthesis and thematic analysis were utilized to determine the dimensions and components of the entrepreneurial curriculum, with fifteen entrepreneurship experts purposefully selected until theoretical saturation was achieved. The analytical scope encompassed both relevant literature and the 2011 Fundamental Transformation Document of Education. Semi-structured interviews and a researcher-developed content analysis checklist served as measurement tools, and data were analyzed through thematic analysis. For the quantitative phase, the sample included 130 entrepreneurship teachers from public high schools in Shiraz, calculated using Morgan’s table. SPSS (version 22) and Amos (version 23) software were used for data analysis. Findings indicate that a high school entrepreneurial curriculum model can be structured around nine key elements derived from relevant documentation. The exploratory factor analysis resulted in a nine-factor solution explaining 61.21% of the variance, and confirmatory factor analysis validated this nine-factor structure. Among the components in the “Entrepreneurial Curriculum Model for Schools” policy, factor loadings and significance values confirm that dimensions, sub-components, and items are statistically significant at the 0.05 level. These results demonstrate that the proposed entrepreneurial curriculum model for high schools aligns with overarching system policies, comprising objectives, grouping, content, materials, learning resources and tools, learning activities, teaching and learning methods, assessment and tools, physical space, and timing. هدف از این پژوهش ارائۀ الگویی دقیق از برنامۀ درسی کارآفرینانه در مدارس متوسطه است که با سیاست‌های کلی کارآفرینی نظام همسو باشد. این پژوهش از لحاظ روش گردآوری داده‌ها، توصیفی و از نظر شیوۀ اجرا، کیفی ـ کمّی است. در‌ بخش کیفی، با استفاده از رویکرد فراترکیب و با تحلیل مضمون، ابعاد و مؤلفه‌های برنامۀ درسی کارآفرینی توسط پانزده نفر از متخصصان کارآفرینی به‌شکل هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شد. جامعۀ تحلیلی شامل دو ‌بخشِ متون مرتبط با موضوع پژوهش و متن سند تحول بنیادین آموزش‌وپرورش مصوب 1390 بود. ابزار اندازه‌گیری در ‌بخش کیفی، مصاحبۀ نیمه‌ساختاریافته و نیز سیاهۀ تحلیل محتوای محقق‌ساخته بود. داده‌های اسنادی به‌ شیوۀ کیفی در فرایند تحلیل مضمون تحلیل شد. در‌ بخش کمّی، جامعۀ آماری دبیران کارآفرینی مدارس متوسطۀ دولتی شهر شیراز بود که با استفاده از جدول مورگان، تعداد 130 نفر ارزیابی شد. برای تجزیه‌‌وتحلیل یافته‌ها از نرم‌افزارهای اس‌پی‌اس‌اس (نسخۀ 22) و ایموس (نسخۀ 23) استفاده شد. طبق یافته‌های تحقیق، الگوی برنامۀ درسی کارآفرینانه در مدارس متوسطه را می‏توان براساس مستندات مرتبط، در قالب نُه عنصر تدوین کرد. نتایج تحلیل عاملی اکتشافی به راه‌حلی نُه‌عاملی انجامید که 61.21 درصد از واریانس مقیاس را تبیین می‌کرد. با هدف ارزیابی بیشتر ساختار نُه‌عاملیِ نام‌برده، از روش تحلیل عاملی تأییدی استفاده شد. همچنین در بین مؤلفه‌های سیاست «طراحی الگوی برنامۀ درسی کارآفرینانۀ مدارس»، ضرایب بارهای عاملی و مقادیر معناداری ابزار اندازه‏گیری نشان می‏دهد ابعاد، زیرمؤلفه‏‌ها و گویه‏‌های مرتبط با آن‏ها دارای بار عاملی قابل قبول و در سطح خطای 0.05 معنادار است. نتایج نشان می‌دهد الگوی برنامۀ درسی کارآفرینانه در مدارس متوسطه همسو با سیاست‌های کلی نظام است و شامل عناصر هدف، گروه‌بندی، محتوا، مواد، منابع و ابزار یادگیری، فعالیت‌های یادگیری، روش‌های یاددهی ـ یادگیری، ارزشیابی و ابزارهای آن، مکان و فضا، و زمان است.

https://www.jmsp.ir/article_174256_9e490bdd1469c4234f56c3bb29605463.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Analysis of the Comparative Advantage of Economic Sectors in Sistan and Baluchestan Province with Emphasis on the General Land Use Policies بررسی مزیت نسبی بخش‌های اقتصادی استان سیستان و بلوچستان با تأکید بر سیاست های کلی آمایش سرزمین 88 103 176072 10.30507/jmsp.2023.356872.2474 FA مجتبی عباسیان استادیار، گروه اقتصاد، دانشکده مدیریت و علوم انسانی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران 0000-0001-9710-9536 حسین امیری دانشیار، گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0001-6876-0370 محمود صفدری نهاد کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی، دانشکده اقتصاد و مدیریت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران 0000-0002-3283-7855 Journal Article 2023 02 08 Considering the significant role of regional planning in economic development programs—particularly within the framework of Iran’s general land use policies and the need to decentralize economic activities across diverse regions—it is essential to identify the unique capabilities of each region. Comparative advantage theory plays a crucial role in assessing the potential and strengths of regions to support regional planning objectives. This study focuses on analyzing the comparative advantages of economic sectors in Sistan and Baluchestan province, applying Balassa’s enhanced comparative advantage index for 2021. Employing a descriptive-analytical method based on documentary research, the findings reveal that the education sector, with a comparative advantage index of 2.49 percent, ranks highest among major economic sectors, followed closely by agriculture, hunting, forestry, and fishing at 2.33 percent. These findings highlight opportunities for national and regional policymakers to strategically promote production and employment in the province by leveraging these sectoral advantages. با توجه به اهمیت برنامهریزی منطقهای در برنامههای توسعۀ اقتصادی، به‌ویژه سیاست‌های کلی آمایش سرزمین، و ضرورت تمرکززدایی فعالیت‌های اقتصادی در مناطق مختلف، شناسایی قابلیتهای مناطق مختلف کشور در این خصوص ضروری است. برای شناخت توانمندیها و استعدادهای مناطق در راستای اهداف برنامه ریزی منطقهای، نظریۀ مزیت نسبی اهمیت بسیاری دارد. هدف از پژوهش حاضر این است که با استفاده از شاخص مزیت نسبی تکامل‌یافتۀ بالاسا (1965)، مزیت‌های نسبی فعالیت‌های اقتصادی استان سیستان و بلوچستان برمبنای اطلاعات مرکز آمار ایران در سال 1400 شناسایی و بررسی شود. روش این تحقیق تحلیلی ـ توصیفی مبتنی بر مطالعۀ اسنادی است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد بخش آموزش با 49/2 درصد، بالاترین مزیت نسبی را بین بخش‌های عمدۀ اقتصادی داراست و جایگاه دوم از لحاظ مزیت نسبی مربوط به بخش کشاورزی، شکار و جنگلداری، و ماهیگیری با 33/2 درصد است. بنابراین برنامهریزان و سیاست‌مداران باید با عنایت به این مزیت‌ها، در جهت افزایش تولید و اشتغال در استان گام بردارند.

https://www.jmsp.ir/article_176072_689529bc7c365344cd3897b21cc8ab0b.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Legal and Operational Challenges of Social Entrepreneurship in Iran with Emphasis on the Government's Macro Policies and Strategies چالش‌‌های حقوقی و عملیاتی کارآفرینی اجتماعی در ایران با تأکید بر خط‌مشی و سیاست‌‌های کلان دولت 104 133 176073 10.30507/jmsp.2023.382429.2528 FA امین حسنوند استادیار، گروه علوم سیاسی و حقوق، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران 0000-0003-4970-8811 محمدحسین کریم استاد، گروه اقتصاد منابع و انرژی، دانشکده اقتصاد، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0002-7114-8702 مهرشاد طولابی نژاد پسا دکتری رشته جغرافیا و برنامه‌ریزی روستایی، دانشکده علوم زمین، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0003-4970-8811 Journal Article 2023 01 21 Social entrepreneurship represents a vital approach for tackling the country's social and economic challenges. However, despite its potential, social entrepreneurship in Iran has not yet made the desired impact due to a range of persistent challenges. This study examines the challenges facing social entrepreneurship, with a special focus on governmental programs and macro-level policies, and offers recommendations and strategies for the government to strengthen this field. Applied in purpose and qualitative in method, this research used structured interviews as the primary data collection tool. The study sample comprised social business owners, public and private sector managers, and academic experts, with fifteen participants selected through purposeful sampling until theoretical saturation was reached. Qualitative data analysis was conducted using open, axial, and selective coding, facilitated by MaxQDA (2020) software. Results from the coding process identified 56 concepts in open coding, 33 core categories and sub-challenges in axial coding, and 3 main themes in selective coding. Findings indicate that the challenges of social entrepreneurship in Iran can be categorized into three primary areas: 1. policy, legal, and governmental challenges; 2. challenges related to social, economic, educational, and cultural awareness; and 3. institutional and operational support challenges. In response to these findings, nine strategic recommendations were proposed for the government and regulatory institutions. This study’s originality lies in identifying critical policy, legal, and operational challenges within Iran, offering practical recommendations to the government and regulatory institutions for addressing these barriers. کارآفرینی اجتماعی یکی از زمینه‌‌های مهم حل مسائل اجتماعی و اقتصادی کشور است؛ با این حال، کارآفرینی اجتماعی، به‌دلیل وجود چالش‌هایی پیش‌روی آن، هنوز در ایجاد تحولات مطلوب در کشور چندان موفق نبوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی چالش‌‌های کارآفرینی اجتماعی با تمرکز ویژه بر برنامه‌‌ها و سیاست‌‌های کلان دولت و همچنین عرضۀ مجموعه‌‌ای از توصیه‌‌ها و راهبردها به دولت برای تقویت این زمینۀ کارآفرینی انجام شد. پژوهش حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی است. ابزار گردآوری اطلاعات مصاحبۀ ساختاریافته است. جامعۀ آماری تحقیق را صاحبان کسب‌وکارهای اجتماعی، مدیران دولتی و خصوصی، و کارشناسان دانشگاهی تشکیل دادند. با استفاده از روش نمونه‌‌گیری هدفمند و با اشباع نظری، پانزده کارشناس انتخاب شد. برای تحلیل اطلاعات از روش کیفی، و کدگذاری باز، محوری و انتخابی استفاده شد. کدگذاری‌‌ها با نرم‌‌افزار مکس‌‌کیودا (2020) انجام شد. نتایج پژوهش و کدگذاری‌‌ها موجب شناسایی 56 مفهوم در قالب کدگذاری باز، 33 مقولۀ محوری و چالش فرعی در قالب کدگذاری محوری و 3 مقولۀ اصلی در قالب کدگذاری انتخابی شد. براساس نتایج، چالش‌‌های کارآفرینی اجتماعی در ایران شامل سه موضوع اصلی است: 1. چالش‌‌های سیاست‌‌گذاری و جنبه‌‌های حقوقی/ دولتی؛ 2. چالش‌‌های آگاهی اجتماعی، اقتصادی، آموزشی و فرهنگی؛ 3. چالش‌‌های پشتیبانی نهادی و عملیاتی. با توجه به این چالش‌‌ها، مجموعه‌‌ای از نُه راهبرد و توصیه به دولت و نهادهای نظارتی کشور بیان شده است. اصالت و نوآوری پژوهش در شناسایی چالش‌‌های سیاستی، قانونی، حقوقی و عملیاتیِ کشور است و به دولت و نهادهای نظارتی کشور توصیه‌‌های عملی برای غلبه بر این چالش‌ها بیان می‌کند.

https://www.jmsp.ir/article_176073_374aa760c047df08a49d9f15a17cf0a4.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Clarifying the Role of Employee Responsibility in the Relationship Between Servant Leadership, with Self-Efficacy, and Innovative Behaviors in Line with the General Policies of the Administrative System تبیین نقش مسئولیت‌پذیری کارکنان در رابطۀ بین رهبری خدمت‌گزار با خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه در راستای سیاست‌های کلی نظام اداری 134 161 176074 10.30507/jmsp.2023.386157.2548 FA علیرضا زمانیان استادیار، گروه مدیریت، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران اکبر بهمنی دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور،تهران، ایران 0000-0002-1705-1272 صمد بارانی استادیار،گروه مدیریت، دانشکده مدیریت، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران رضا روحی کارشناسی ارشد رشته مدیریت دولتی، دانشگاه پیام نور، آمل، ایران Journal Article 2023 02 18 A hallmark of successful societies is the integration of a servant culture across all societal levels. Organizations, as central pillars, depend on effective management and leadership, alongside a dedicated and capable workforce, to thrive. Employees, as the heart of organizational operations, play a pivotal role in achieving organizational objectives, and cultivating a servant culture among them is essential for sustained organizational and societal success. This study investigated the impact of servant leadership on employees’ self-efficacy and innovative behaviors, emphasizing the mediating role of responsibility among employees in alignment with the Iran’s overarching administrative policies. This applied research adopts a descriptive-correlational approach for data collection. The population included all employees of the Civil Aviation Organization, with a sample size of 307, determined by simple random sampling. The study employed Ehrhart’s (2004) servant leadership scale, Carroll's (2010) responsibility scale, Chen et al.'s (2001) self-efficacy scale, and Kanter’s (1998) innovative behavior scale, each on a five-point Likert scale. Cronbach’s alpha coefficients for these scales were 0.927, 0.928, 0.856, and 0.911, respectively. Data analysis was performed using SPSS version 25, and structural equation modeling (SEM) with SmartPLS software was used to examine relationships between variables. Findings indicate that servant leadership positively and significantly influences responsibility, self-efficacy, and innovative behaviors, with responsibility itself positively affecting self-efficacy and innovative behaviors. Finally, responsibility was confirmed as a mediating factor in the relationship between servant leadership and both self-efficacy and innovative behaviors. یکی از شاخص‌های بارز جوامع موفق، عمق نفوذ فرهنگ خدمت‌گزار در لایه‌های مختلف جامعه است. سازمان‌ها، به‌عنوان رکن اصلی این ساختار، حیات و بالندگی‌شان را مرهون مدیریت و رهبری کارآمد و همچنین نیروی انسانی متعهد و توانمند هستند. در واقع انسان‌ها، به‌عنوان محور اصلی فعالیت‌های سازمانی، نقش کلیدی در تحقق اهداف و موفقیت سازمان دارند و گسترش فرهنگ خدمت‌گزار در میان آن‌ها ضامن موفقیت پایدار سازمان و در نهایت جامعه است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر رهبری خدمت‌گزار بر خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانۀ کارکنان با توجه به نقش میانجیگری مسئولیت‌پذیری در بین کارکنان در راستای سیاست‌های کلی نظام اداری است. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش گردآوری اطلاعات، توصیفی از نوع هم‌بستگی است. جامعۀ آماری پژوهش تمام کارکنان شاغل در سازمان هواپیمایی کشور بود که حجم نمونه به‌صورت تصادفی ساده برای جامعۀ محدود 307 نفر برآورد شد. ابزار اندازه‌گیری شامل مقیاس رهبری خدمت‌گزار از ارهارت (2004)، مقیاس مسئولیت‌پذیری از کارول (2010)، مقیاس خودکارآمدی از چن و دیگران (2001) و مقیاس رفتارهای مبتکرانه از کانتر (1998) بود و براساس مقیاس پنج‌درجه‌ای لیکرت طراحی شد و ضرایب آلفای کرونباخ آن‌ها به‌ترتیب برابر با 927/0، 928/0، 856/0 و 911/0 به دست آمد. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس (نسخۀ 25) استفاده شد و برای بررسی رابطۀ بین متغیرها، از مدل‌سازی معادلات ساختاری با استفاده از نرم‌افزار اسمارت پی‌ال‌اس بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان می‌دهد رهبری خدمت‌گزار بر مسئولیت‌پذیری، خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه، و همچنین مسئولیت‌پذیری بر خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه تأثیر مثبت و معنا‌دار دارد؛ در نهایت نقش میانجیگری مسئولیت‌پذیری در رابطۀ بین رهبری خدمت‌گزار با خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه تأیید شد. نتایج پژوهش نشان داد که رهبری خدمتگزار بر مسئولیت‌پذیری، خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه تأثیر مثبت و معنی‌داری دارد؛ همچنین تأثیر مثبت و معنی‌داری مسئولیت‌پذیری بر خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه تأیید شد. در نهایت نیز نقش میانجی‌گری مسئولیت‌پذیری در رابطه بین رهبری خدمتگزار با خودکارآمدی و رفتارهای مبتکرانه تأیید شد.

https://www.jmsp.ir/article_176074_83fb94201584c6cdc6f95a2421a50ec6.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 A Comparative Study of General Social Welfare and Social Security Policies During the 8th and 9th Administrations Using Fuzzy Logic مطالعۀ تطبیقی سیاست‌های کلی رفاه و تأمین اجتماعی در دولت‌های هشتم و نهم با استفاده از منطق فازی 162 195 176592 10.30507/jmsp.2023.394003.2566 FA سلمان توحیدی فر دانشجوی دکتری علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران 0009-0001-7977-9779 مسعود مطلبی دانشیار گروه علوم سیاسی ، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد آزادشهر، آزادشهر، ایران 0000-0003-2057-7141 احمد اشرفی دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران 0000-0002-4386-295X Journal Article 2023 04 21 A well-defined roadmap is essential for any country to achieve social, economic, welfare, and cultural advancement. Such a roadmap clarifies national priorities and issues, enabling targeted attention, strengthening, and investment in critical areas. Recognizing the importance of these priorities and the value of cross-government comparisons, this study undertakes a comparative analysis of general welfare and social security policies in Iran’s 8th (Khatami) and 9th (Ahmadinejad) administrations, utilizing fuzzy logic. The research is applied in its purpose and comparative in nature, relying on library resources and high-level documents from the two presidential terms. In the theoretical section, books, journals, and databases are referenced, while in the empirical section, fuzzy logic techniques are used to analyze data. Data evaluation was conducted using fuzzy logic model tests, and SPSS software (version 22) was employed for statistical inference. Results indicate that the level of welfare and comfort was higher during the ninth administration, with citizens experiencing better housing, access to basic goods, and civic interactions. However, general welfare support was less extensive, though substantial housing support was provided for lower-income social classes. These findings highlight that social welfare in Iran is strongly connected to the specific policies of each government. در هر کشوری، وجود نقشه‌راه روشن و معیّن برای رسیدن به تعالی اجتماعی، اقتصادی، رفاهی و فرهنگی اهمیت زیادی دارد. چنین نقشه‌راهی اولویت‌ها و مسائل اصلی کشورها را برای توجه به آن‌ها و تقویتشان و سرمایه‌گذاری مالی و اجتماعی در آن‌ها نشان می‌دهد. با توجه به اهمیت این موضوع و مفید ‌بودن مقایسه بین‌ دولت‌‌ها، اولویت‌ها و مسائل اصلی کشورها مشخص می‌‌شود. هدف از این مقاله مطالعۀ تطبیقی سیاست‌های کلی رفاه و تأمین اجتماعی در دولت‌های هشتم (خاتمی) و نهم (احمدی‌نژاد) با استفاده از منطق فازی است. تحقیق حاضر از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، علّی ـ مقایسه‌ای است. جامعه و نمونۀ مورد بررسی منابع کتابخانه‌ای و اسناد بالادستی جمع‌آوری‌شده از دوره‌‌های ریاست‌جمهوری دولت‌های هشتم و نهم است. در ‌بخش نظری با استناد به کتاب‌ها، مجلات و بانک‌های اطلاعاتی و در ‌بخش میدانی با استفاده از تکنیک فازی به تجزیه‌وتحلیل داده‌ها پرداخته شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌‌های مربوط به مدل منطق فازی ارزیابی گردید و استنتاجات آماری نیز با نرم‌افزار اس‌پی‌اس‌اس (نسخۀ 22) انجام شد. یافته‌‌های پژوهش نشان می‌دهد میزان رفاه و آسایش در دورۀ نهم ریاست‌جمهوری بیشتر بوده است و مردم از خدمات رفاهی در زمینه‌‌های مسکن، بهره‌مندی از کالاهای اساسی و تعامل شهروندی بهتری برخوردار بوده‌‌اند؛ اما در دولت نهم این میزان برخورداری کمتر بوده است؛ هرچند دولت نهم نیز در زمینۀ مسکن طبقات پایین اجتماعی خدمات شایسته‌‌ای انجام داده است. بنابراین رفاه اجتماعی در ایران جریانی است که تا حد زیادی به «دولت‌‌ها» متصل است.

https://www.jmsp.ir/article_176592_e1c35dd8ab4b941490412d6d2e0f31a8.pdf

پژوهشکده تحقیقات راهبردی دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام سیاست‌های راهبردی و کلان 2345-2544 12 45 2024 03 20 Iran's Diplomatic Challenges in Dealing with Saudi Arabia in Light of the General Policies چالش‌های دیپلماسی ایران در مواجهه با عربستان سعودی با نگاه به سیاست‌های کلی نظام 196 208 167078 10.30507/jmsp.2023.369168.2501 FA صفرعلی رضایی دانشجوی دکتری علوم سیاسی، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایران 0000-0002-6073-4044 بشیر اسماعیلی گنهرانی استادیار گروه علوم سیاسی ، دانشکده‌ی علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایران 0000-0002-1926-9427 اسماعیل شفیعی سروستانی استادیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا. ایران 0000-0002-4455-1985 Journal Article 2022 11 09 This study employs a realist framework to examine diplomacy within the context of policy-making and public policy, focusing on the threats and conflicts characterizing the relationship between the Islamic Republic of Iran and Saudi Arabia from 2011 to 2020. This analysis is guided by Iran’s General policy frameworks and aims to be practically applied, using a descriptive research method and relying on data gathered through a library-based approach. The study addresses the following central question: "What are the domains of competition in regional diplomacy between the Islamic Republic of Iran and Saudi Arabia post-Islamic Revolution?" The research posits that regional conflicts between the Islamic Republic of Iran and Saudi Arabia encompass political, religious, and ideological arenas, each subdivided into smaller areas. Regional dynamics have aggravated the crisis in their bilateral relations. Owing to the diplomatic and regional rivalry between Iran and Saudi Arabia, these evolving dynamics have intensified bilateral tensions and increased divergence. در این تحقیق، با نگاهی به دیپلماسی در سیاست‌گذاری و سیاست‌های عمومی و با اتخاذ رویکردی واقعگرایانه، به بررسی تهدیدها و کشمکشهای روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی (در سالهای 2011 ـ 2020 م)، با نگاه به سیاستهای کلی نظام، پرداخته می‌شود. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی است و به لحاظ روش نیز، در شمار پژوهش‌های توصیفی است. اطلاعات و داده‌ها به روش کتابخانه‌ای گردآوری شده است. پرسش پژوهش عبارت است از: «حوزههای رقابت در دیپلماسی منطقهای جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی پس از انقلاب اسلامی کدام‌اند؟» فرضیۀ تحقیق نیز به این شرح است: کشمکشهای منطقهای جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی شامل حوزۀ سیاسی، مذهبی و ایدئولوژی میشود که هرکدام نیز به بخشهای کوچک‌تری تقسیم میشود. تحولات منطقه سبب بروز بحران در روابط دو کشور شده است. به‌دلیل رقابتهای دیپلماسی و منطقه‌ای جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی، تحولات یادشده تنش و واگرایی را در روابط دو کشور ایجاد کرده است.

https://www.jmsp.ir/article_167078_3bd8fb0359e0713c58649c5265dc2bd8.pdf