نقش سرمایه فرهنگی در تقویت اعتماد اجتماعی در ایران

نوع مقاله: پژوهش کاربردی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات تهران

2 استاد تمام و هیات علمی تمام وقت دانشگاه علوم و تحقیقات تهران

چکیده

در این مقاله نقش سرمایه فرهنگی در تقویت اعتماد اجتماعی مورد بررسی قرار گرفته است. اعتماد اجتماعی یکی از مهم ترین مؤلفه های توسعه اجتماعی و گسترش مدرنیته بوده و یکی از جنبه های مهم روابط اجتماعی است. سرمایه فرهنگی که شاخصی از توسعه فرهنگی است، با شاخص ترکیبی؛ تمایلات و گرایشات روانی فرد نسبت به استفاده از کالاهای فرهنگی، میزان استفاده از کالاهای فرهنگی بطور عینی و مدارک و مدارج علمی و فرهنگی فرد، می تواند بر اعتماد اجتماعی تأثیر گذار باشد. رویکرد پژوهش، توصیفی- علی و به روش پیمایشی و به لحاظ زمانی، بصورت مقطعی انجام یافته است. جامعه آماری شـامل زنان و مردان بالای 18 سال می باشد که حجم نمونه بر اساس آن به تعداد 380 نفر انتخاب شده است. یافته های تحقیق نشان داد همبستگی نسبتاً بالایی بین سرمایه فرهنگی و اعتماده اجتماعی قابل مشاهده است و این همبستگی از نظر آماری نیز معنی دار است. همین طور نتایج تحلیل رگرسیونی نشان داد که متغیرهای سرمایه فرهنگی، درآمد و تحصیلات خود فرد و والدین فرد پاسخگو، در مجموع 64 درصد تغییرات متغیر وابسته را تبیین می کنند، لیکن سهم متغیر اصلی تحقیق یعنی سرمایه فرهنگی در این تبیین 33 درصد است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

The role of cultural capital in strengthening social trust in Iran

نویسندگان [English]

  • abolfazl karami 1
  • seyyed mohammad sadegh mahdavi 2
  • mostafa azkia 2
1 Ph.D. Student of Islamic Azad University, Research Branch of Tehran
2 Full time professor and faculty member of Tehran University of Science and Research
چکیده [English]

In this paper, the role of cultural capital in strengthening social trust has been studied. Social trust is one of the most important components of social development and the spread of modernity and is one of the important aspects of social relations. Cultural capital, which is an indicator of cultural development, with a combination of indicators, individual tendencies and tendencies toward the use of cultural goods, the extent to which cultural goods are used objectively and the scientific and cultural qualities of a person can affect social trust. The research approach is descriptive-causal and has been done in a cross-sectional and time-based manner. The statistical population includes women and men over 18 years old, with a sample size of 380 people. Findings of the research showed that there is a relatively high correlation between cultural capital and social trust and this correlation is statistically significant. Similarly, the results of regression analysis showed that the variables of cultural capital, income and education of the individual and the responsible parent were 64% of the total dependent variable variation, but the share of the main variable of the research, namely, cultural capital, was 33% in this explanation.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social trust
  • generalized trust
  • Cultural capital
  • Embodied Cultural Capital
  • Objective Cultural Capital